Diyanet Çocuk Dergisi Aralık 2001

HAYATIN EN GÜZELİ

Kadın erkek her Müslümana ilim farzdır." Peygamberimiz böyle buyuruyor. Bu nedenle Müslümanlar, küçük yaşlardan itibaren çocuklarına dinini, diyanetini öğretmeye çalışırlar.Bu konuda adeta yarışırlar. Daha küçük yaşlarda camiye gönderirler. Orada "İslâm'ın şartı 5, imanın şartı 6, namazın farzı 12. .." diyerek bu işe başlarlar. "Allah vardır ve birdir. Eşi ve ortağı yoktur. Hz. Muhammed O'nun kulu ve elçisidir" diyerek de öğrenimlerini sürdürürler. Bu işin başıdır. Murat, daha henüz 10 yaşındaydı. Yukarıda anlatıldığı gibi. Büyükleri onu camiye gönderiyordu. O sevinçliydi. Camiye gitmeyi, arkadaşlarıyla koro halinde ilahiler söylemeyi çok seviyordu. Caminin İmam-Hatibi Hafız Bilal, büyüklerin derslerini dinlerken biraz sertti. Hafız olacaklara sıkı davranıyordu. Fakat, küçüklere daha fazla şefkatle ve sevgiyle yaklaşıyordu. Murat'ı ilk günlerinde çok sevmişti. Onunla şakalaşıyor. Ona sevgiyle yakınlık gösteriyordu. Murat camiye o derece bağlanmıştı ki, akşam eve geldiğinde sabahı iple çekiyordu. Murat'ın sesi çok güzeldi. Hemen hemen her gün öğle-ikindi ezanını okuyor. Duyanlar: - "Aferin Murat, çok güzel; büyük adam olacaksın" diyorlardı. Söylenenler onu gururlandırmıyor; aksine kendine güvenini artırıyordu. Her işe başlarken, camiye girip-çıkarken: -"Bismillahirrahmanirrahim…" der. Her başardığı işin sonunda, neşelendiği her zaman: - "Allah'ım sana hamdolsun", sıkıldığı zamanlarda da "Allah'ım sen koru" derdi. O, Allah'ın ismiyle başlanılan, Allah'a hamd ve şükürle biten her işin sonunun hayırlı olacağına inanırdı. Murat, bir gün caminin kapısından içeri girerken mırıldandı. Birşeyler söylemişti ya, onu sadece kendisi duyabilirdi. Fakat Hafız Bilal fark etti. -"Murat, kapıdan girerken bir şeyler mırıldandın. Ne söyledin? Dedi. Murat biraz çekingen; başkasının duymasını istemez tavrıyla: - "Bismillahirrahmanirrahim" dedim. Hafız Bilal diğer çocuklara döndü: - "Bakın çocuklar! Murat büyük adam olacak, bu daha şimdiden belli olmaya başladı. Hepiniz onun gibi olmalısınız. Aferin, gel gözlerinden öpeyim sevgili oğlum" dedi. Bu davranış Murat'ı çok duygulandırdı. Sevindi, maneviyatı kuvvetlendi. Daha bir şevk ve heyecanla derslerine çalışmaya başladı. Daha mutlu ve başarılı olarak camiye devam etti.