BİR
MEHMED ZEKÂİ ERYALAZ VARDI...
İnsan
bu dünyada konup göçen bir yolcuya benzer. Bir ağaç gölgesinde
birazcık gölgelenip yoluna devam eden bir yolcu gibidir. Bu dünya
fanidir. Elbette bu geçici dünyaya bir gün vedâ edeceğiz. Çünkü
dünya hayatı çok kısadır. Çocukluk, gençlik derken bir de bakarsınız
ihtiyarlık gelip çatar. Tutmaz olur tutan eller. Görmez olur gören
gözler... Ve bir gün ecel vakti gelir her şeye; "elvedâ"
deriz. Tıpkı değerli yazarımız Mehmed Zekâi Eryalaz gibi...
Diyanet Çocuk Dergisi'nin yayın hayatına başladığı günden beri;
hikâye, şiir, sohbet ve yazıları ile büyük destek sağlayan Mehmed
Zekâi Eryalaz 17 Nisan 2001 tarihinde dünya hayatına vedâ etti.
Ölüm haberini aldığım zaman bedeni zayıf ve cılız; fakat yüreği,
kalemi, sevgisi, imanı büyük olan bu gönül erinin aramızdan ayrılışına
ne kadar çok üzüldüğümü cümlelerle ifade edemem. O, Türk-İslâm
kültür ve edebiyatının çilekeş bir kalemiydi. Kitaplarının bir
çoğunu kendi imkânlarıyla yayınlatmış ve ücretsiz olarak dağıtmıştı.
Çünkü o, madde ve para zengini değil; mânâ ve gönül zenginiydi.
Hiçbir zaman maddî bir çıkar beklemedi. O hizmeti gaye edinmişti.
Sade bir hayat yaşadı. Sadece kültür ve edebiyatımıza katkıda
bulunmaya ve bilhassa çocuklara faydalı olmaya çalışıyordu. 80
yaşına rağmen bu gayretinden taviz vermedi. Yazı hayatı boyunca
çocuklarımızı ve gençlerimizi hedef alan kültür ve dilimizdeki
yıkıcı ve zararlı yayınlara karşı kendi çapında mücadele bayrağı
açmıştı.
Şiir, hikâye, sohbet ve yazıları; iman, kültür, tarih ve hikmet
kokardı. Gerçekten, güzel ahlâk sahibi, içten ve sımsıcak bir
dosttu. Onun yerini doldurmak çok zor.
"Çocukların
çok sevgili dedesi
Cân-ı gönülden severdi herkesi
Diyanet Çocuk'un billur sesi
Zekâi Dede Hakk'a yürüdü
On
Yedi Nisan son günüydü
Dostluk, güzel ahlâk ünüydü
Doğrulukla, hikmet özüydü
Zekâi Dede Hakk'a yürüdü."
Kendi kaleminden özgeçmişi:
"1921 yılında Ankara'da doğdu. İlkokul diplomasını üç sınıflı
köy okulundan öğretmen babası Mustafa Kaşif Bey'in elinden aldı.
Daha sonra Ankara Atatürk Lisesi'ni bitirdi. Askerlikten sonra;
30 yıl süreyle devlet hizmetinde bulundu. 1972 yılında Emekli
Sandığı Kurumu'ndan emekli oldu.
Yazı hayatına şiirle başladı. Daha sonra hikâye ve roman türünde
eserler yazdı. Bunların arasında önceliği çocuk edebiyatına verdi.
Yazılarında çocuklara ve tabiata karşı olan sevgi ve tutkusunu
sık sık dile getirdi. Bazı gazete ve çocuk dergilerinde sayısız
hikâye, şiir ve yazıları yayınlandı."
Rahmetli yazarımızın yayınlanan eserlerinden bazıları:
1. Ayrık Otları (Roman) 5. baskısı "Medeniyet Kurbanları"
adıyla yayınlandı.
2. Söz Vatan Olunca (Hikâye, Diyanet işleri başkanlığı yayınları)
3. Karıncalar köprüsü (Hikâye, Diyanet işleri Başkanlığı Yayınları)
4. Büyük Burunlu Çocuk (Hikâye, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları)
5. Yuvaya Dönen Çocuk (Çocuk Romanı, Kandil Yayınları)
6. Bir Başa Tek Göz Yeter (Kahramanlık Hikâyeleri)
7. Fareler ve Pireler (Manzum Hikâyeler)
8. Topal Karınca (Çocuk Hikâyeleri)
9. Dizelerde Yaşayan Hatıralar (Muallimoğlu Divanı Şiirler)
10. Küçük Bir Mehmet Vardı (Çocuklar İçin Millî ve Ahlâkî Şiirler)
11. Tabit Laboratuvarının İşçileri (Hikâyeler, Diyanet İşleri
Başkanlığı Yayınları)
Çocukların sevimli dedesi, Diyanet Çocuk Dergisi'nin güzel kalemi,
Mehmed Zekâi Eryalaz'a Allah'tan rahmet, kederli ailesine sabırlar
diliyorum.
