Merhaba Çocuklar

Ayın Şiiri

Trafik ve Çocuklarımız

Çocuklarla Dini Sohbetler

İlginize Bilginize

Düş ve Gerçek

Fare Ailesi

Yurdumuzdan Bir Köşe

Hz. Osman

Kırmızı Ayakkabılar

Sizlerle Başbaşa

Yurttan Ve Gurbetten Haberler

 

 

Fare Ailesi


Fare ailesi onbeş çocuklu bir aileydi. Kışın geçimlerini ektikleri buğdayları yemekle sağlarlardı. Fare ailesi önce toprağı sürer, tohumları ekerler. Her yıl imece ile olgunlaşan buğdayları biçerlerdi.
Baba fare bu yaz ailesine ekinlerini kendilerinin biçeceğini söyledi. İmeceye katılmayacaklardı. Anne fare de hiç düşünmeden;
Biz onyedi kişiyiz. Köyde herkesin üçer beşer çocuğu var. Haksızlık bu diye hayıflandı.
Günler geldi, geçti. Buğdaylar olgunlaştı. Saplarından dökülmeye başladı. Baba fareye haber geldi. Baba fare ailesini alıp tarlaya gittiler. Ne yaptılar ettilerse de buğdayların yarısını bile hasat edemediler.
Gel gelelim imece ile o hafta bütün köylünün buğdaylarını topladılar. Filler hortumlarıyla yolup sırtlarında taşıdılar. Atlar arabalar doldurup ambarlara taşıdılar. Bir hafta sonra gökyüzünde siyah bulutlar göründü. Şimdi ne yapacaklardı? Ambara taşıyabilmek için fillerden rica ettiler.
O gece filler ekinleri götürüp ambara doldurdular. Ertesi gün bardaktan boşanırcasına yağmur yağdı. Baba fare ve anne fare yaptığına bin pişman olmuşlardı.
İşte çocuklar bir elin nesi var, iki elin sesi var. O seneden sonra imeceye katılıp canla başla çalıştılar.