Diyanet Çocuk Dergisi Haziran 2002

Tarihten Sayfalar

Maraş Kalesi’nde Dalgalanan Bayrak

Birinci Dünya Savaşı’nın hemen sonunda düşman ülkeler, Osmanlı ülkesinin bir avuç kalan toprağını işgal etmeye başlamışlardı...

Fransızlar da, Maraş ve civarını işgal etmişlerdi. Maraşlılar işgalin geçici olduğunu sanıyorlardı. 2 kasım 1919 sabahı Maraş Kalesi’nde, Türk Bayrağı yerine Fransız Bayrağı’nın sallandığını görünce galeyana geldiler. Maraş’ın ileri gelenlerinden Mehmed Ali Kısakürek hemen şu bildiriyi yayınladı:

- Ey Temiz Yürekli Türk!

“Ölüm vaktine hazır ol. Binüçyüz yıldır Allah’ın Peygamberini, senden memnun ettiği bir din (İslâm Dini) yok olmak üzeredir. Dedelerinin Albayrağı bugün Fransızlar tarafından indiriliyor. Şimdi acaba bunu geri tekrar yerine koyacak sende birkaç yüz hiç mi Türk kanı gururunu taşıyan kimse kalmadı? Karışıklık çıkarmayalım, yalnız vakur ve azametli olalım, bayrağımızı yerine asalım.

Korkma... Seni burada birkaç Fransız kırıp yok edemez. Sen, varlığını gösterecek olursan, değil birkaç yüz Fransız hatta bütün Fransız milleti seni yok edemez. Buna emin ol.”

Müftünün de Cuma namazı kılmak için toplanan cemaata:

“- Kalelerinde kendi bayrağı dalgalanmayan esir bir memlekette Cuma Namazı kılınmaz.” Demesi üzerine. Maraş halkı:

Allah Allah sadalarıyla kaleye doğru çıkıp, Fransız bayrağını indirdiler. Ay-Yıldızlı Bayrağımızı tekrar Maraş Kalesi’ne astılar. Daha sonra da Cuma Namazlarını kıldılar.

Allah Teâlâ, vatanımızı, milletimizi, bayrağımızı ve ezanımızı dâim eylesin.

Ne mutlu vatanını, milletini, bayrağını ve ezanını sevenlere!...

Antep Kahramanı Şahin Bey

Fransızlar 25 Mart 1920 de Anteb’i işgal için harekete geçmişlerdi. Antepliler bir savunma ekibi kurarak bunları önlemeyi planladılar. Savunma ekibinin reisi Şahin Bey idi. Şahin Bey yüz kişilik müfrezesi ile Kızılburun Mevkiini tutmuş ve Fransızlara büyük kayıplar verdirmişti. Bir ara arkadaşlarının:

- Düşman çok, öldürmekle bitecek gibi değil... Demesi üzerine:

“- Düşman buralardan geçerse ben Anteb’e ne yüzle dönerim. Düşman ancak benim cesedimin üzerinden, atlayarak geçebilir.” Dedi.

Antep Müdafaasının dördüncü günü çevresine baktığı zaman, bütün arkadaşlarının şehit olduğunu gördü. Mermisi tükenmişti. Tüfeğini taşlara vurarak kırdıktan sonra, göğsünü düşmana açtı:

“- Allah’ım! Yurdumu sen koru. Alçak düşmanlar, gelin...” diyerek ileri fırladı. Saldırganlar sol kulağının ardından ve karnından Şahin Bey’i süngüleyerek şehit ettiler. Fakat Şahin Bey’in hürriyet aşkı ve şehâdeti Antepliler çin sembol oldu. Antepliler, düşmanları topraklarından attılar ve “Gazi” ünvanını aldılar. Antepliler Şahin Bey için şu destanı yazdılar:

Şahin bey düşmana ilk kurban oldu

Fransız kuvveti Anteb’e doldu.

Analar babalar saçını yoldu

Uyan Şahin uyan gör neler oldu

Sevgili yurdumuz düşmanla doldu.

Uyan Şahin uyan uyanmaz mısın?

Diz çöküp düşmana dayanmaz mısın?

Al-kızıl kanlara boyanmaz mısın?

Uyan Şahin uyan gör neler oldu

Sevgili yurdumuz düşmanla doldu.

Şahini sorarsan otuz yaşında

Süngü ile delindi köprü başında

Çeteler toplanmış ağlar başında

Uyan Şahin uyan gör neler oldu

Sevgili yurdumuz düşmanla doldu.

Biz de Şâhin bey için diyoruz ki:

Yiğit bir kahramandı, mertti, cesurdu o.

Antep savunması için yılmaz bir semboldü o.

Nihayet Fransızlar Antep’ten atıldı,

Şahin’in kabrine “şehit” diye yazıldı.

Yattığı yer nûr, makâmı Cennet olsun (Âmin).