KIŞ
Dört
mevsimden biri de kıştır.
Sonbahar
mevsiminin serin havası giderek yerini soğuk havaya bırakır. Gündüzler
kısa, geceler uzundur. Güneş, yaz mevsiminin aksine geç doğup
erken batar. Havanın soğumasıyla yüksek yerlerde yağmur kar’a
dönüşür. Akdeniz ikliminin hüküm sürdüğü Antalya,Mersin Adana...gibi
bazı yerleşim yerlerinde kar yerine yağmur yağar.Kışı sert geçen
özellikle yurdumuzun iç kesimleri ile Doğu Anadolu Bölgesinde
kar uzun süre yerden kalkmaz. Kızak pek çok köy ve kasabada ulaşım
aracı olarak kullanılır.
Kışın
insanlar güneş ışınlarını çekmesi için, giysilerinin koyu renkli
olmasına dikkat ederler. Kazak, hırka, eldiven,palto, atkı...
yünlü ve kalın giyecekler bizi kışın soğuğundan korur.
Bu
mevsimde sobalar, kaloriferler yanar. Ülkemizde yakacak olarak;
odun, kömür, tezek, talaş, gazyağı,
doğalgaz.. gibi maddeler kullanılır.
Baharda
yemyeşil olan tabiat, bu mevsimde bembeyazdır. Ağaçlar kupkuru
ve kar yüklü... Sığırcık ve serçeler bir karış toprak gördüklerinde
yiyecek bulmak umuduyla oradan oraya uçuşurlar. Bacalardan simsiyah
dumanlar kıvrıla kıvrıla yükselirken, gökyüzünün maviliklerinde
eriyip giderler. Çocuklar neşe ile kızak kayar, bir yaşlı
teyze ile torunu karda düşmemek için birbirlerine tutunmuş, fırıncı
sabah erken sıcacık ekmekleri raflara sıralamış... Bütün bunlar
kış mevsiminde gördüğümüz manzaralar.
Kışın
daha çok yazdan kuruttuğumuz kuru yiyecekler yenir. Bunlardan
bamya, patlıcan, fasülye vb. nohut, mercimek, kuru fasulye gibi
taneli yiyecekler bu mevsimin baş yiyecekleridir. Ayrıca taze olarak yediğimiz
kış sebzeleri şunlardır:
Pırasa, ıspanak, turp, lahana, karnabahar, vb.
Turşu, bulgur, reçel, salça gibi yiyecekler; sonbahardan
kış için hazırlanan temel yiyeceklerdir. Sabah okula giderken
içtiğimiz sıcacık, içimizi ısıtan tarhanayı da unutmayalım.
