Acaba biz gelecek yıla  ulaşabilecek miyiz? Böyle bir garantimiz olamadığına göre bir düşünelim: Şu anda ruhumuzu  teslim edecek olsak yaptıklarımızla Yüce Yaratan'ın huzuruna varmaya yüzümüz var mı, yok mu? O halde  her birimiz son nefesimizi vermeden önce kendimizi bir hesaba çekmeli ve nefis muhasebesi yapmalıyız. Zira yaptıklarımızdan Allah’ın huzurda hesap vereceğiz. Nitekim Peygamber  efendimiz (S.A.S.) Kıyamet günü kişinin tüm yaptıklarından sorgulanıp hesaba çekilmedikçe mahşer yerinden  ayrılamayacağını[1] bize haber vermektedir. Hz. Ömer (R.A) da: "Hesaba çekilmeden önce kendinizi hesaba çekiniz"  uyarısında bulunmaktadır.
         Aziz müminler!
       Yeni bir yıla girerken geçen yıldan bu zamana kadar gerek kendimiz, aile fertlerimiz ,  akraba ve komşularımız için, gerekse yaşadığımız toplum için ne gibi güzel işler yaptık?  Yahut kendimize, topluma, insanlara ne gibi zararlarımız dokundu? İyiliklerimizi çoğaltmak, yanlışlıklarımızı düzelmek için böyle bir değerlendirme yapmamız gerekmektedir.. 
      Bütün bunları değerlendirerek dinimizin haram ve yasak kıldığı birtakım günahları işlediysek onlara tövbe etmeli ve  bu günahlardan vazgeçmeliyiz. Allah'a karşı görevlerimizde, ibadetlerimizde eksikliklerimiz ve kusurlarımız varsa  onları  telafi etme cihetine gitmeliyiz. Ömrümüzün sayılı olan günlerini  Allah'ın haram ve yasaklarında  değil  razı olduğu iş ve ibadetlerle geçirmeye çalışmalıyız.
        Hutbemi Haşr suresinin 18. ayetinin mealiyle bitiriyorum: "Ey iman edenler! Allah'a karşı gelmekten sakının ve herkes, yarın için önceden ne göndermiş olduğuna baksın. Allah'a karşı gelmekten sakının. Şüphesiz Allah, yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır."

[1] Tirmizi, Kıyamet 1

Haşr,59/18

NEFİS MUHASEBESİ

           Muhterem müminler!

          Allah Teâlâ yarattığı her insana belli bir ömür takdir etmiştir. Akıl nimetiyle donattığı insanı erginlik çağından itibaren ölünceye kadar tüm yaptıklarından ve yapması gerektiği halde  ihmalkarlık edip yapmadıklarından  sorumlu tutmuştur. Bununla birlikte insanı yalnız bırakmamış, onun aklına rehberlik etmek üzerede Peygamberler ve kitaplar göndermiştir. İşte bu noktada İnsana düşen görev hayatı ve yapıp ettiklerini  düşünmek ve değerlendirmektir. Ben ne idim, ne oldum sonum ne olacak?

       İnsan  önce bir hücre, sonra ana rahminde bir yavru ve dünyaya geldiğinde her haliyle bakıma muhtaç bir çocuk, sonra delikanlı, sonra yetişkin bir insan. Gücü kuvveti yerinde, dilediği gibi davranabilme yeteneğinde. Ne var ki bu hep böyle devam etmiyor. Her çıkışın bir de inişi olduğu gibi, gençliğin bir de yaşlılığı vardır. Arkasından da ölümün geleceği muhakkak, ama onunla ne zaman karşılaşılacağımızı bilemiyoruz. O bakımdan  her an ölüm gelecekmiş gibi hazırlıklı olmak zorundayız.

            Değerli müminler!

     Kendi kendimizi bir hesaba çekmeliyiz. Mutlaka gerçekleşecek olan ölümü ve kıyameti hatırdan çıkarmamalı, davranışlarımıza bu kaçınılmaz gerçekleri göz önünde tutarak yön vermeliyiz.   Öne alınması ve ertelenmesi mümkün olmayan ecel yakamıza yapışmadan düşünmeliyiz: Acaba ölüme ve ahirete hazır mıyız?  Bir çok insan geçen yıl aramızda olduğu  halde bu yıl aramızda bulunmuyorlar.