Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Ali Erbaş, Diyarbakır Ulu Camii’nde hutbe irad etti, cuma namazı kıldırdı.

Allah Resulü Efendimizin (s.a.s) Rabbine irtihalinin hemen ardından kapılarını İslam’a açan, o günden bugüne kadar ezanların hiç susmadığı İslam şehri Diyarbakır’dan Ulu Cami’den hepinizi selamlıyorum.

Yüce Rabbimiz, bizlere sayamayacağımız kadar bol ve güzel nimetler verdi. “Allah’ın nimetlerini saymaya kalksanız, sayamazsınız” ayet-i kerimesi ile bunu bütün insanlığa açıkladı. Ancak, bu nimetler içinde öyle bir nimet var ki hepsinden daha değerli ve daha önemlidir. İşte bu büyük nimet, imandır. Zira insan, imanla yücelir. Kalpler, imanla huzur bulur. Vicdanlar, imanla berraklaşır. Akıllar, imanla durulur. Kabirler, imanla aydınlanır. Mahşer, imanla feraha erer. Sırattan imanla geçilir. Cennete imanla girilir.

İslam şairi Mehmet Akif Ersoy’un ifadesi ile “İmandır o cevher ki İlâhî ne büyüktür… İmansız olan paslı yürek sinede yüktür!”

Aziz Müslümanlar!

İman; Peygamber Efendimizin Allah Teâlâ’dan getirdiği her şeyin doğru olduğunu dil ile ikrar, kalp ile tasdik etmektir. Cebrail (a.s)’ın “İman nedir?” sorusuna Allah Resûlü (s.a.s) şöyle cevap vermiştir: “İman; Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe, hayır ve şerriyle kadere inanmaktır.”

İman edip dünya ve ahiret için yararlı işler yapanlara, içinde ebedi kalacakları ve hiç ayrılmak istemeyecekleri Firdevs cenneti vardır. Rabbinin ayetlerini, ahireti inkâr edip Peygamberini alaya alanlara gelince, işte onlar, dünyasını ziyan etmiş kimselerdir. Ahirette ise varacakları yer cehennemdir.

Aziz Kardeşlerim!

İslam ile şereflenmenin ilk şartı Allah’a imandır. Mümin, Rabbinin bir tek olduğuna, her şeyi yoktan var ettiğine, yaşattığına ve yönettiğine can-ı gönülden inanır. Yalnızca Allah’a ibadet eder ve yalnızca O’ndan yardım diler.

Allah’a samimiyetle bağlanan mümin, doğumundan ölümüne kadar yanı başında bulunan, kendisini koruyan, bağışlanması için dua eden meleklerin varlığıyla huzur bulur.

Mümin, ruhuna ve bedenine şifa, gönlüne zihnine sükûnet, sözüne ve hayatına anlam katan Kur’an-ı Kerim’e sımsıkı sarılır. Yüce Kitabımızı en güzel bir şekilde yaşayan Peygamberimizin sünnetine tabi olur. Zira o bilir ki, sözün en güzeli Allah’ın Kitabı, rehberliğin en güzeli ise Peygamberimizin rehberliğidir. Peygamber Efendimiz (s.a.s.) insanları karanlıktan aydınlığa çıkarmak için gönderilmiştir. Mucize kitap Kur’an bizim için bir hayat rehberidir. Allah Resulü Efendimiz (s.a.s.) bizim için üsvei hasenedir. Rabbimiz, dinimizin iki büyük kaynağı Kur’an’dan ve sünnetten bizi bir an bile ayırmasın.

Mümin, ahirete de iman eder. Allah Resulü Efendimiz (s.a.s.) “Allah’a ve ahiret gününe iman eden kimse ya hayır konuşsun ya da sussun, komşusuna iyilik etsin, misafirine ikramda bulunsun.” buyuruyor.

Gençlerimizi, çocuklarımızı öyle güzel yetiştirelim ki bu dünyada yapmış olduğu her şeyin öbür dünyada hesabını vereceğini aklından çıkarmasın. Dünyada iken yapıp ettiklerinin hesabını ahirette vereceği bilinciyle bir ömür sürer. Nihayetinde mümin, kadere ve kazaya, hayır ve şerrin ancak Allah’ın yaratmasıyla meydana geldiğine inanır. Bununla birlikte o, iradesini, aklını ve vicdanını kullanır. En iyiye, en doğruya ve en güzele ulaşmak için var gücüyle gayret eder. Zira kula düşen çalışıp çaba göstermektir; takdir, elbette Cenâb-ı Hakk’a aittir.

İmanın gönlümüzde kök salması, iman esaslarını hayatımıza yansıtmaktan geçmektedir. Nitekim Peygamberimiz (s.a.s) bir hadislerinde şöyle buyurur: “İmanın yetmiş küsur şubesi vardır. Bunların en üstünü ‘Allah’tan başka ilâh yoktur’ sözüdür. En alt derecesi ise yoldaki eziyet veren şeyleri kaldırmaktır. Hayâ da imanın bir şubesidir.”

Öyleyse geliniz, inandığımız değerleri yaşamaya ve yaşatmaya gayret edelim. Tüm canlıların elimizden ve dilimizden güvende olmasına özen gösterelim. Kul ve kamu hakkını, yetimin malını koruyup gözetelim. Etrafımıza sevgi ve muhabbet dağıtalım. İyilik yaptığımızda sevinip hamd edelim; kötülük yaptığımızda ise üzülüp tevbe edelim. Unutmayalım ki dünya ve ahiret mutluluğu, hakkıyla Rabbine itaat eden, içtenlikle iman esaslarına sarılan, ihlasla ibadetlere devam eden ve güzel ahlaktan taviz vermeyen müminlerin olacaktır.